Annihilator

[Last Axeman]

To nic złego w sensie jakości, no ale do "nieskrępowanej thrashowej mocy" to jednak daleko

No co Ty? Przecież ten krążek kopie niemiłosiernie, a gitary tną aż miło, niewielka dawka melodii niczego tu nie zmienia. Poza tym nie mówimy o "nieskrępowanej mocy" w kontekście brutalnego thrashu, ale raczej w kontekście bardziej klasycznego thrash'u środka, który przecież nigdy melodii się całkowicie nie wypierał

[pan_Heathen]

Nie zrozum mnie zle, mnie melodyjność czy względna lajtowośc Annihilatora nie przeszkadza, a wręcz jest czynnikiem wyrózniającym.
Piszę tylko, że dla mnie nieskrępowana thrashowa moc oznacza Dark Angel czy Demolition Hammer a nie zespoły typu Annihilator

[Last Axeman]

Spoko, ale Dark Angel i Demolition Hammer to już brutalizatory, więc jeśli wziąć je jako punkt odniesienia to pod względem "niczym nieskrępowanej thrashowej mocy" kasują co najmniej 3/4 ekip obracających się w tym podgatunku
W przypadku Annihilator zgoda - od początku był dość melodyjny, ale gdyby przymknąć ucho na ten aspekt to taki "Alice in Hell" jest czystą, choć różnorodną kosą

[KingOdin]

Tak, Alice in Hell to mocny, thrashowy krążek. Melodie, które na nim się znalazły bardzo tam pasują imo.
Ale i tak NN > AIH

[KingOdin]

Dokonałem ponownej oceny AiH i NN. Moim zdaniem Never, Neverland to jeszcze bardziej doprecyzowana muzyka niz ta zaproponowana na debiucie. Bardziej dojrzała, będąca na zawsze kwintesencją Annihilatora.
Niemniej właśnie leci Alice In Hell i muszę przyznać, że świetnie słucha się tego albumu.

[Last Axeman]

Bo jest kapitalny. Zresztą jeden i drugi

[sebastian]

pierwsze trzy płyty annihilatora są świetne, dopiero na "king..." można zauważyć obniżkę formy - album jest mniej spójny, brzmi trochę jak odrzuty z sesji do "set the world..." i "never, neverland". do tej pory zawsze preferowałem dwójkę, ale po kilku latach mi się już trochę przejadła i mocniej doceniłem debiut i hard'n'heavy na trzeciej płytce.

[Maania]

Ja najbardziej lubię "Never, Neverland", potem debiut. Niestety już po pierwszym podejściu odrzuciło mnie od "Waking the Fury" ze względu na brzmienie - nie mogę znieść, jak na całej płycie tak sieje piachem
Do tego krążka przyciągnął mnie "Ultra - Motion" i nadal lubię ten kawałek, ale słuchanie całej płyty jest dla mnie średnio wykonalne

[KingOdin]

Eeeee Pani, kawałki "Torn", "Striker", "Ritual" czy "Nothing to Me" są bardzo przyjemne. Mi od razu ta płyta siadła, nie miałem z nią żadnych problemów.

[sonen]

jak dla mnie: RAZ, DWA, TRZY