Muzyka i uczucia - dyskusja panelowa

[pan_Heathen]

Post sarcofaga: 8/10
Post Oenologista: 9/10
Post Kirka: 2/10 - nie czytałem

[Greebo]

post pana_Heathena: 10/10
Nie wszystko można oddać numerkami

[Oenologist]

Oenologist napisał:Ale operowanie skrótami to taki sam patent jak używanie 'IMHO' przez Ciebie - po prostu skracanie dłuższych form, które w internecie stalo się standardem, czyż nie?Ja tam nie wiem, ale celowo pisze to z duzej litery i w pelnej formie (bo przeciez rzadzi "imo") aby podkreslic ironie i buractwo tej formy wypowiedzi. A ze spelnia ona swoje zadanie to efekt uboczny, bo jezeli cos nie jest moja opinia to to wyraznie zaznaczam. Owszem, belkot pasuje dla niektorych, specyficznych srodowisk, np chronicznie zajetych jak programisci, lebki na forum o konsolach ale muzyke uwazam za inna forme rozrwwki , na nieco innym poziomie, odwolujaca sie do nieco wyzszych uczuc i instynktow. Zatem uwazam , ze forma pasujaca do innych niekoniecznie w niej sie sprawdzi.Oenologist napisał:Na przykład znienawidzone przez Ciebie cyferki - jako środek, ułatwiający ustawienie płyt w jakiejś tam kolejności - czemu nie (pomijam dziwne używanie ułamków). Jakoś cel - czyli same skróty i cyferki w poście - jak najbardziej nie, gdyż to niczemu nie służy.Zastrzel mnie ale nie posortuje ci strzalkami ani nie podejme sie cyfrowej oceny nawet do jednego miejsca po przecinku (banal przeciez) plyt Talk Talk albo Ultravox. Opisze roznice w formie zrozumialej i co czuje sluchajac kazdej ale nie potrafie ulozyc piramidy czy rownania na ten temat. To tak jakbys mi kazal zwazyc ile ma kilometr lesnej sciezki.

Ale operowanie skrótami to taki sam patent jak używanie 'IMHO' przez Ciebie - po prostu skracanie dłuższych form, które w internecie stalo się standardem, czyż nie?

Na przykład znienawidzone przez Ciebie cyferki - jako środek, ułatwiający ustawienie płyt w jakiejś tam kolejności - czemu nie (pomijam dziwne używanie ułamków). Jakoś cel - czyli same skróty i cyferki w poście - jak najbardziej nie, gdyż to niczemu nie służy.

Production: More desperately distorted and flagrantly low-fi than any previous release in rock or metal, this album uses organic granularity in production to highlight the essential tones within its (complex but minimalistic) melodies.Review: An album of pure melody running like riverstreams under a pulsing ambient beat with no teleology or intention other than a continuous cycle of aggression and ambiguity brings forth its genius in the complexity of the relations in these deliberately scaled-down simple riffs and melodic interchanges. Highly dissonant in its composition, this music builds spaces to grow in from the seemingly random and nihilistic combinations of notes that are simultaneously familiar in their essential relationships.Master percussionist Fenriz extends his philosophy of simple drumming to a style where the toms and bass interplay for a constant roughshod grapple of elemental forces as accented by the sinister shadow of a companion cymbal or high-hat, riding each other into a continuity unprecedented in this genre, including archly-satanic battlefield fills that in simplicity and desperation express the dying gasp of a world aflame with its own denial. Over that guitars layer melody in single notes and contrapuntal dissonant patterns, creating a void of extreme ambiguity that demonstrates the doppler effect in music by approaching beat centers with a rising or descending but paradoxically oppositional melody.Orchestration of construction makes the brilliance of this album; raw patterns fashioned from chaos build entities of sublime profundity from the subconscious parsing of metaphorical structure. The voice of bitter wisdom sounding harsh angular tones above the raging madness acts as commentator; the music stands alone.

_________________
In Satan's name, You're exculpated from blame, for your world turning to black
Alas the deer shoot back, before we destroy it all.

[firesoul]

sprowadzajac dyskusje na forum do zapisu dowolnej pogawedki w knajpie, na prywatce czy innej imprezie moim zdaniem towarzystwo dosc dziwnie by spojrzalo na delikwenta napieradalajacego w kodzie AJFA ze na przyklad "MOP jest slabszy niz KOTSK ale rowny KIMBABIG". Latka nieszkodliwego idioty to moim zdaniem najlagodniejsze okreslenie jakie by otrzymal, zalezy oczywiscie od towarzystwa. Jezeli to bylaby banda goryli lub troglodytow ,to zaakceptowalyby , pomruki i warkniecia typu "8/10, yess, moc".

Pocieszyć się za to można, że jeszcze nikt nie wymyślił sposobu konwertowania emotikonów na mowę bo wtedy takie "8/10, yess, moc" brzmiało by stosyunkowo niewinnie przy "Miazga! :kill::kill: Urywa dupe! :killer: :kill: :killer:

[Kirk]

Post Kirka: 2/10 - nie czytałem

Fuck.
A był najkrótszy, nie trzeba było przy nim mysleć i marszczyć zwojów mózgowych. Był taki młodzieżowy, niczym z forumów konsolowych.

[sarcofag]

mnie w czytaniu o muzyce najbardziej przekonuje rozbieranie albumów na kawałki i wyciąganie rzeczy, których na pierwszy rzut oka nie widać, vide taka recenzja:Cytat:Production: More desperately distorted and flagrantly low-fi than any previous release in rock or metal, this album uses organic granularity in production to highlight the essential tones within its (complex but minimalistic) melodies.Review: An album of pure melody running like riverstreams under a pulsing ambient beat with no teleology or intention other than a continuous cycle of aggression and ambiguity brings forth its genius in the complexity of the relations in these deliberately scaled-down simple riffs and melodic interchanges. Highly dissonant in its composition, this music builds spaces to grow in from the seemingly random and nihilistic combinations of notes that are simultaneously familiar in their essential relationships.Master percussionist Fenriz extends his philosophy of simple drumming to a style where the toms and bass interplay for a constant roughshod grapple of elemental forces as accented by the sinister shadow of a companion cymbal or high-hat, riding each other into a continuity unprecedented in this genre, including archly-satanic battlefield fills that in simplicity and desperation express the dying gasp of a world aflame with its own denial. Over that guitars layer melody in single notes and contrapuntal dissonant patterns, creating a void of extreme ambiguity that demonstrates the doppler effect in music by approaching beat centers with a rising or descending but paradoxically oppositional melody.Orchestration of construction makes the brilliance of this album; raw patterns fashioned from chaos build entities of sublime profundity from the subconscious parsing of metaphorical structure. The voice of bitter wisdom sounding harsh angular tones above the raging madness acts as commentator; the music stands alone.

Production: More desperately distorted and flagrantly low-fi than any previous release in rock or metal, this album uses organic granularity in production to highlight the essential tones within its (complex but minimalistic) melodies.Review: An album of pure melody running like riverstreams under a pulsing ambient beat with no teleology or intention other than a continuous cycle of aggression and ambiguity brings forth its genius in the complexity of the relations in these deliberately scaled-down simple riffs and melodic interchanges. Highly dissonant in its composition, this music builds spaces to grow in from the seemingly random and nihilistic combinations of notes that are simultaneously familiar in their essential relationships.Master percussionist Fenriz extends his philosophy of simple drumming to a style where the toms and bass interplay for a constant roughshod grapple of elemental forces as accented by the sinister shadow of a companion cymbal or high-hat, riding each other into a continuity unprecedented in this genre, including archly-satanic battlefield fills that in simplicity and desperation express the dying gasp of a world aflame with its own denial. Over that guitars layer melody in single notes and contrapuntal dissonant patterns, creating a void of extreme ambiguity that demonstrates the doppler effect in music by approaching beat centers with a rising or descending but paradoxically oppositional melody.Orchestration of construction makes the brilliance of this album; raw patterns fashioned from chaos build entities of sublime profundity from the subconscious parsing of metaphorical structure. The voice of bitter wisdom sounding harsh angular tones above the raging madness acts as commentator; the music stands alone.

Po angielsku wiele rzeczy brzmi fajniej i lepiej oddaje istote sprawy, catchy riffs, tribal drumming, harsh voices, dark mood, hydro sound, low sounds etc raczej kiepsko brzmia przetlumaczone ale to temat na inna dyskusje raczej.
_________________
Metal to Wojna - nie ma łatwo. Słuchamy wspaniałej muzyki i musimy zaangażować się w jej propagowanie. Musimy być dumni z Metalu i naszego forum !!! Danzig jest ale go nie ma
'Be Yourself' (ku ukojeniu serc strudzonych i sponiewieranych Polaków, utwór zachęca do bycia sobą i poszanowania samych siebie

[Oenologist]

Oenologist napisał:mnie w czytaniu o muzyce najbardziej przekonuje rozbieranie albumów na kawałki i wyciąganie rzeczy, których na pierwszy rzut oka nie widać, vide taka recenzja:Cytat:Production: More desperately distorted and flagrantly low-fi than any previous release in rock or metal, this album uses organic granularity in production to highlight the essential tones within its (complex but minimalistic) melodies.Review: An album of pure melody running like riverstreams under a pulsing ambient beat with no teleology or intention other than a continuous cycle of aggression and ambiguity brings forth its genius in the complexity of the relations in these deliberately scaled-down simple riffs and melodic interchanges. Highly dissonant in its composition, this music builds spaces to grow in from the seemingly random and nihilistic combinations of notes that are simultaneously familiar in their essential relationships.Master percussionist Fenriz extends his philosophy of simple drumming to a style where the toms and bass interplay for a constant roughshod grapple of elemental forces as accented by the sinister shadow of a companion cymbal or high-hat, riding each other into a continuity unprecedented in this genre, including archly-satanic battlefield fills that in simplicity and desperation express the dying gasp of a world aflame with its own denial. Over that guitars layer melody in single notes and contrapuntal dissonant patterns, creating a void of extreme ambiguity that demonstrates the doppler effect in music by approaching beat centers with a rising or descending but paradoxically oppositional melody.Orchestration of construction makes the brilliance of this album; raw patterns fashioned from chaos build entities of sublime profundity from the subconscious parsing of metaphorical structure. The voice of bitter wisdom sounding harsh angular tones above the raging madness acts as commentator; the music stands alone.Po angielsku wiele rzeczy brzmi fajniej i lepiej oddaje istote sprawy, catchy riffs, tribal drumming, harsh voices, dark mood, hydro sound, low sounds etc raczej kiepsko brzmia przetlumaczone ale to temat na inna dyskusje raczej.

mnie w czytaniu o muzyce najbardziej przekonuje rozbieranie albumów na kawałki i wyciąganie rzeczy, których na pierwszy rzut oka nie widać, vide taka recenzja:Cytat:Production: More desperately distorted and flagrantly low-fi than any previous release in rock or metal, this album uses organic granularity in production to highlight the essential tones within its (complex but minimalistic) melodies.Review: An album of pure melody running like riverstreams under a pulsing ambient beat with no teleology or intention other than a continuous cycle of aggression and ambiguity brings forth its genius in the complexity of the relations in these deliberately scaled-down simple riffs and melodic interchanges. Highly dissonant in its composition, this music builds spaces to grow in from the seemingly random and nihilistic combinations of notes that are simultaneously familiar in their essential relationships.Master percussionist Fenriz extends his philosophy of simple drumming to a style where the toms and bass interplay for a constant roughshod grapple of elemental forces as accented by the sinister shadow of a companion cymbal or high-hat, riding each other into a continuity unprecedented in this genre, including archly-satanic battlefield fills that in simplicity and desperation express the dying gasp of a world aflame with its own denial. Over that guitars layer melody in single notes and contrapuntal dissonant patterns, creating a void of extreme ambiguity that demonstrates the doppler effect in music by approaching beat centers with a rising or descending but paradoxically oppositional melody.Orchestration of construction makes the brilliance of this album; raw patterns fashioned from chaos build entities of sublime profundity from the subconscious parsing of metaphorical structure. The voice of bitter wisdom sounding harsh angular tones above the raging madness acts as commentator; the music stands alone.

Production: More desperately distorted and flagrantly low-fi than any previous release in rock or metal, this album uses organic granularity in production to highlight the essential tones within its (complex but minimalistic) melodies.Review: An album of pure melody running like riverstreams under a pulsing ambient beat with no teleology or intention other than a continuous cycle of aggression and ambiguity brings forth its genius in the complexity of the relations in these deliberately scaled-down simple riffs and melodic interchanges. Highly dissonant in its composition, this music builds spaces to grow in from the seemingly random and nihilistic combinations of notes that are simultaneously familiar in their essential relationships.Master percussionist Fenriz extends his philosophy of simple drumming to a style where the toms and bass interplay for a constant roughshod grapple of elemental forces as accented by the sinister shadow of a companion cymbal or high-hat, riding each other into a continuity unprecedented in this genre, including archly-satanic battlefield fills that in simplicity and desperation express the dying gasp of a world aflame with its own denial. Over that guitars layer melody in single notes and contrapuntal dissonant patterns, creating a void of extreme ambiguity that demonstrates the doppler effect in music by approaching beat centers with a rising or descending but paradoxically oppositional melody.Orchestration of construction makes the brilliance of this album; raw patterns fashioned from chaos build entities of sublime profundity from the subconscious parsing of metaphorical structure. The voice of bitter wisdom sounding harsh angular tones above the raging madness acts as commentator; the music stands alone.

Chodzi mi o same idee tego tekstu. Tu jest w cholerę ozdobników, operowania przymiotnikami, ale sens mnie najbardziej interesuje - zwrócenie uwagi na pulsacyjne, transowe bębnienie; relacje melodyka-rytmika, operowanie dysonansami; odarcie struktur gitarowych z wszelakich ozdobników, etc.
To jest taki tekst 'na granicy'. Już wchodzący w bardziej techniczne rzeczy, ale bardzo przejrzysty i zrozumiały. Jeśli chodzi o angielski, to fakt - momentami niektóre rzeczy lepiej brzmią niż po polsku, ale nadal optuję za sensem całej wypowiedzi, a nie jej formą.
_________________
In Satan's name, You're exculpated from blame, for your world turning to black
Alas the deer shoot back, before we destroy it all.

[Ivanhoe]

Ivanhoe napisał:Analiza techniczna, rozkładanie kompozycji na czynniki pierwsze, porównywanie z innymi płytami, zwracanie uwagi na 'środki stylistyczne' - jak najbardziej.Jeśli masz ukończone fachowe studia - jak najbardziej

Analiza techniczna, rozkładanie kompozycji na czynniki pierwsze, porównywanie z innymi płytami, zwracanie uwagi na 'środki stylistyczne' - jak najbardziej.

mozna powiedziec np o jakiejs solowce "wspaniale staccato , adaggio, pepperoni, margherita , slide i jazda po tremolu a perkusista tnie i lamie tempo synkopujac na 9/17 akcentujac na osemkach (abstrahuje od tego czy to wykonalne, podobno tylko ten koles z Power Of Omens, Arellano tak potrafi)", kiedy mozna teoretycznie ujac to slowami typu "na koniec wsciekla, opetancza i swidrujaca solowka od ktorej wlosy deba staja przy opetanczych blastach perkusisty". Ktore bardziej przekonuje w takim wypadku?

Pierwsza jest bardziej konkretna i neutralna, druga - zależna od punktu siedzenia. Wniosek prosty.

[sarcofag]

Wniosek prosty.

To znaczy jaki ?
_________________
Metal to Wojna - nie ma łatwo. Słuchamy wspaniałej muzyki i musimy zaangażować się w jej propagowanie. Musimy być dumni z Metalu i naszego forum !!! Danzig jest ale go nie ma
'Be Yourself' (ku ukojeniu serc strudzonych i sponiewieranych Polaków, utwór zachęca do bycia sobą i poszanowania samych siebie

[Ivanhoe]

Pierwsza wypowiedź nie zafałszuje odbioru rzeczywistości, a druga tak. Nie każdy musi mieć takie same odczucia przy słuchaniu jakiegoś kawałka. Dla jednego będzie opętańczo, a dla innego leśno-grzybowo.
Dlatego też mnie bardziej przekonuje taki czysto techniczny opis.