Evergrey - The Storm Within

[progmetall]

Ostatnio posłuchałem sobie "Solitude Dominance Tragedy","Recreation Day" i "Torn", dziś poleciała nowa płyta i w porównaniu z w/w (nawet z "Torn") to jest przepaść.Taka muzyka już nie wróci,pełna polotu,świetnych gitar,energii.
Nowa płyta nie jest może jakaś tragiczna,bo Englund to jednak klasa,ale już nie te pomysły,Zander też gra jak na odpuście momentami.Gdyby nie Englund i jego wokal byłoby to strasznie marne,tak jest do posłuchania,ale smęcą okrutnie.Jest kilka momentów,ale to zdecydowanie za mało,do tego to brzmienie gitar zupełnie mi nie pasuje do Evergrey.Na plus - "My Allied Ocean", "Passing Through" i "The Storm Within".

[robpal]

Mi się podoba, dość mrocznie i w sumie wolno. Inna od poprzedniczki.

[Riedlowiec]

Ostatnio posłuchałem sobie "Solitude Dominance Tragedy","Recreation Day" i "Torn", dziś poleciała nowa płyta i w porównaniu z w/w (nawet z "Torn") to jest przepaść.Taka muzyka już nie wróci,pełna polotu,świetnych gitar,energii.Nowa płyta nie jest może jakaś tragiczna,bo Englund to jednak klasa,ale już nie te pomysły,Zander też gra jak na odpuście momentami.Gdyby nie Englund i jego wokal byłoby to strasznie marne,tak jest do posłuchania,ale smęcą okrutnie.Jest kilka momentów,ale to zdecydowanie za mało,do tego to brzmienie gitar zupełnie mi nie pasuje do Evergrey.Na plus - "My Allied Ocean", "Passing Through" i "The Storm Within".

Czyli nie ma po co słuchać... Chyba że przy okazji.

[Last Axeman]

Mi się podoba,dość mrocznie i w sumie wolno. Inna od poprzedniczki.

Czyli tak jak na "Hymns for the Broken"

[sonen]

No, "Hymns for the Broken" to był przysłowiowy walec. Taki np. "The Grand Collapse".

[buhaj]

Jeśli dorówna Hymns for the Broken klasą to będę zachwycony. Nie słucham na razie, czekam na płytę. Zakup w ciemno
_________________
Przyszłem wcześniej, gdyż nie miałem co robić!

[Frank]

robpal napisał:Mi się podoba,dość mrocznie i w sumie wolno. Inna od poprzedniczki.Czyli tak jak na "Hymns for the Broken"

Mi się podoba,dość mrocznie i w sumie wolno. Inna od poprzedniczki.

No nie do końca. Mroku i monumentalizmu "Hymns For The Broken" tutaj malutko. Może w tym singlowym "Distance" trzech ostatnich i miniaturce "Impossible" można się doszukać powiązań z poprzedniczką. Te szybsze numery zupełnie im na tej płycie nie wyszły. Evergrey gdzieś stracił umiejętność pisania takowych. Te wolniejsze zdecydowanie lepiej się bronią. Całość brzmi bardzo plastikowo. Zdaje sobie sprawę, że to tylko empetri, ale nie sądzę żeby z płyty różnica była znaczna. Zagrywki Zandera tym razem ocierają się o popelinę. Na poprzedniej miałem wrażenie, że uczestniczę w zebraniach ruchu oporu i początku rebelii czy innego zamachu stanu. Tutaj jest jakiś kosmiczny plastik. Englund jak zawsze ekstraklasa.
Jak dla mnie duże i dość niemiłe rozczarowanie.

[Last Axeman]

No, "Hymns for the Broken" to był przysłowiowy walec. Taki np. "The Grand Collapse".

Z tym walcem to bym nie przesadzał, bo aż tak ciężko to nie było. "The Grand Collapse" najlepszy na płycie i przy okazji najcięższy. Nówkę przesłuchałem raz i póki co czekam na lepszą sposobność czyt. parcie na takie klimaty. Wstępne odsłuch wypadł nieźle, ale był niezbyt dokładny.

[Kamilbolt]

Generalnie całkiem porządny album - może nawet będzie w moim topie, choć wcześniej nigdy nie ciągnęło mnie do ich muzyki.

[savafat]

Mi się podoba, dość mrocznie i w sumie wolno. Inna od poprzedniczki.

Wg mnie bardziej stonowana, mniej natężona klimatycznie.