Jak to Malmsteen, nic nowego, ogólnie fajna rozrywkowa muzyka.

Nie powaliło mnie po pierwszym odsłuchu, ale generalnie nie ma tragedii. Na pewno jeszcze powalczę z tym materiałem. Głos Rippera na tle wyścigów Malmsteena właściwie nie różni się wcale tak dużo od poprzednich wokalistów śpiewających u Szweda jak mogłoby się wydawać. Oczywiście "wyje" agresywniej i jest mniej hard rockowy, ale całościowo wypada w sumie podobnie.

Naszła mnie ochota na moje ulubione "Damnation Game". Zwraca uwagę pęd gitary Malmsteena