Prawdopodobnie będzie to moja płyta miesiąca. Prężne zarówno dynamiczne, ostre kawałki, jak i dwie świetne ballady w stylu Idola czyli "Into the Fire" i "Godless Run". Bardzo udany cover Purpli. Trochę gorszy Chuck'a Berry'ego...

U mnie ma miejsce drugie, bo jednak FE jest dla mnie bezkonkurencyjny w tym miesiącu. Czy te ballady są w stylu Idola? Ja bym wskazał raczej na kilka ostatnich dokonań, bo jest podobnie niska (w porównaniu do Idola) dawka dramatyzmu. I właśnie tego dramatyzmu mi tutaj w wolniejszych kawałkach brakuje.

Według mnie dawka dramatyzmu i emocji jest właśnie duża.

Tak duża jak na The Idol? Ja wiem, że Blackie naturalnie wplata taką nutke do tego co pisze ale tutaj jednak aż tak dużo jej nie słyszę.

Last Axeman pisze:Według mnie dawka dramatyzmu i emocji jest właśnie duża.

A ja na tych ostatnich waspach w ogóle żadnych emocji nie słyszę. Po prostu poprawne płyty z odzysku.
_________________
Live for today before it slips away
Your time is here and now, not in the afterlife

Aż tak duża nie. Żeby dorównać pod tym względem "The Crismon Idol" Blackie musiałby nagrać kolejną płytę życia, a o to przy całym szacunku, go nie posądzam
Powiedzmy, że skala dramatyzmu jest porównywalna, ale niewątpliwie mniejsza.

Blackie mówił, że nie zagra już nigdy "Animal fuck Luke a beast", a zagrali
https://youtu.be/Y7sCiF8q108
-emoji-
_________________
666