Faktycznie bardzo dobry jest ten album Opprobrium! Sporo tu mięsiwa, gitary nie są "leniwe", co chwilę wycinają piękne rytmy. Podoba mi się, na razie tylko jeden szybki odsłuch, ale przez najbliższe dni mam czego słuchać

Nie wiem czy towarzystwo zna dokonania fińskiego
Deathchain
. Wczoraj Fińczycy wypuścili swojego piątego długograja pod tytułem "Death Gods". Słyszał ktoś? Zespół jest mi, od strony muzycznej, prawie w ogóle nieznany. Rzuciłem jednak okiem i uchem na jeden z teledysków i powiem, że całkiem to smaczne
Nówka:
1. Storming the Death Gods
2. Scimitar
3. The Crawling Chaos
4. The Lion-Head
5. We Are Unearthed
6. The Beyond
7. Howling of the Blind
8. Cthulhu Rising

ta Finlandia nieco odstrasza

W tym kawałku który słyszałem, "niepożądanych" melodii się nie dosłyszałem

"Cult of death" mam na regale w oryginale. Kapela świetna. Nowego krążka jeszcze nie znam.

No, jeszcze jakies 5 lat poznawania płyt i może pokuszę się o stworzenie jakiegoś top10 tego typu grania
A tymczasem...
Torturer (gdyby ktoś miał problemy z odczytaniem
) - Opressed By The Force [1992]
Płyta wydana niestety w małym nakładzie przez francuską Infest Records, ale na szczęscie jest jakas reedycja z 2003.
Panowie pochodza z Chile i jak na chilijczyków przystało, nie grają nazbyt melodyjnie, death/thrash w ich wykonaniu jest dość surowy w brzmieniu i agresywny w kompozycjach, czyli to, co lubimy (między innymi). Skoro pisze o tej płycie, to nie musze nawet dodawac, że jest dynamicznie i do przodu, ale nie na złamanie karku jak np u Agressor. No i świetna okładka, nie uważacie?
http://www.youtube.com/watch?v=3dw8sMGfXQo

Okładka mocna. Muza zapewne też. Upewnię się kiedy sprawdzę

pan_Heathen pisze:No, jeszcze jakies 5 lat poznawania płyt i może pokuszę się o stworzenie jakiegoś top10 tego typu grania

pan_Heathen pisze:nie na złamanie karku jak np u Agressor

Masz na myśli debiut Francuzów? Bo tam właśnie zdecydowanie dominuje furiacko szybka rzeź. "Towards Beyond" to już granie bardziej zmienne i kombinacyjne, choć naturalnie wciąż szybkostrzelne.

W sumie miałem na mysli oba, ale szczególnie debiut. Choc ja chyba wolę "Towards Beyond". Jeszcze muszę swoje brudne łapy połozyć na "Symposium Of Rebirth".

Ja lubię obie właściwie na równi. Zajebiste, pędzące i tnące jak wiertarki gitary. Szybszy jednak wydaje się debiut. Poza tym nie ma na nim takich niespodzianek jak "Future Past/Eldest Things" czy "Turkish March" (ten ostatni moim zdaniem niepotrzebny). Jazda od początku do końca.
Poznanie "Symposium" dopiero przede mną, tak samo jak i kolejnych albumów.