Brutal thrash i death/thrash metal

[Atreju]

Myślę, że bardziej można to podciągnąć pod thrashowe szczekanie, choć od typowo thrashowego znacznie odbiega. Sam zresztą obczaj:
http://www.myspace.com/numskullrituallyabused

[pan_Heathen]

Płyta jest świetna, aktualnie jestem w trakcie ustalania, czy miała ona wydanie na CD w latach 80, ale chyba nie
Dośc intensywny thrash z opętanym wokalistą i złożonymi riffami. Teraz juz się tak nie gra. Tylko znacznie gorzej oczywiście.
Może zmienmy nazwę tematu na "brutal thrash i death/thrash", bo te spory o to co jest brutalnym thrashem a co death/thrashem (dla mnie to jest brutal thrash, nie słyszę wyrozników death metalu) nie muszą oznaczac, ze nie mozna tu danego zespolu wrzucic.

[Last Axeman]

Oka zmienię nazwę tematu.

[hollowman]

Infernal Majesty - one who points to death
\m/ lubię dlatego że to miazga dupy \m/

[Last Axeman]

Ja zajebiście lubię wszystkie 3 albumy Infernali. Właściwie trudno jest mi jednoznacznie wskazać ten najlepszy. Szkoda, że panowie tak rzadko rejestrują swoje wyziewy.
"One Who Points to Death" chyba najbardziej intensywny z dotychczasowych.

[Atreju]

Tak, dobry album. Zabawne, że od lat z magazynów sklepów netowych nie schodzi, mimo, że jakieś śmieszne "naście" złotych.

[hollowman]

Ja zajebiście lubię wszystkie 3 albumy Infernali. Właściwie trudno jest mi jednoznacznie wskazać ten najlepszy. Szkoda, że panowie tak rzadko rejestrują swoje wyziewy."One Who Points to Death" chyba najbardziej intensywny z dotychczasowych.

ja też lubię wszystkie ale OWPTD uważam za album debeściacki ;]

[Last Axeman]

Tak, dobry album. Zabawne, że od lat z magazynów sklepów netowych nie schodzi, mimo, że jakieś śmieszne "naście" złotych.

Ja właśnie wyrwałem w ubiegłym roku za te śmieszne 16 zyli.

[pan_Heathen]

Attomica - Disturbing The Noise -1991-
Totalna, brutal thrashowa miazga z Brazylii. Mają to, co najważniejsze w tego typu graniu - napierdalanie nie oznacza nieciekawych kompozycji i rozmywających się w intensywności muzyki riffów. Jedne i drugie są pierwsza klasa, pobobnie jak brzmienie i wokalista. Od 2-3 przesłuchania niemiłosiernie wciąga. Tu nie ma mowy o nudzie, zbyt długim trwaniu płyty czy odczuwalnej jednostajnosci

[hollowman]

protector