Ancient Bards - Souless Child

[Kamilbolt]

1. Struggle For Life 01:53 instrumental2. To The Master Of Darkness 07:333. Gates Of Noland 05:134. Broken Illusion 05:115. All That Is True 09:556. Valiant Ride 04:137. Dinanzi Al Flagello 01:29 instrumental8. Soulless Child 09:159. Through My Veins 07:1910. Hope Dies Last 14:31

Ancient Bards to zespół założony we Włoszech w 2007r. i poruszający się w rejonie symphonic power metal. Ekipa już w zeszłym roku wywołała niemałe poruszenie w metalowym światku swoim debiutem, który został bardzo dobrze przyjęty. Włosi poszli za ciosem i 15 listopada bieżącego roku wydali swój drugi długograj.
Cóż oni grają
Jest to muzyka skierowana dla fanów takich zespołów, jak Rhapsody of Fire (wczesna twórczość), Kamelot (z okresu Karma, Epica), Epica, Nightwish, Therion czy Lost Horizon. Ich główną wizytówką jest wokalistka Sara Squadrani, z którą na chwilę obecną w tej stylistyce może równać się jedynie Floor Jansen.
Po więcej informacji o zespole zapraszam tutaj:
http://www.myspace.com/ancientbards
Na zachętę parę utworów do odsłuchu:



Dla mnie to póki co mega sensacja tego sezonu :killer: Polecam, zwłaszcza jeśli szukacie czegoś świeżego i z pazurem

[firesoul]

Ale nazwa, myślałem że to jakiś cover band Blind Guardian...

[Roggi]

Ja to bym raczej porownal do kocich wymiotów
.

[SwordMaster]

Gdzieś już pisałem o ich debiucie. Faktycznie, grono zagranicznych koneserów mruczało z zadowolenia. Materiał na pierwszej płycie był ewidentnie wtórny i miejscami bardzo naiwny, jednak świetnie zagrany i wyprodukowany a wokalistka ma naprawdę niezłą barwę i "to coś" w głosie. Ciekaw jestem tej drugiej płytki, bo nazwę zapamiętałem.
_________________
podpis musi być zajebisty!

[Voltan]

zdecydowanie nie dla mnie

[benek]

skoro kocie wymioty to

[KingOdin]

Roggi bardziej mnie przekonał niż Kamil
Czyli nawet nie biorę się za sample, odpalam Iron Saviour.

[SwordMaster]

Nie za wiele się zespół rozwinął od debiutu. W zasadzie gra to samo, może tylko odrobinę lepiej. Nadal napierdalają na niezłym poziomie instrumentalnym, nadal fajny tembr ma wokalistka i nadal orają przeorane do bólu poletko pompatyczno-elfickie bez choćby iskry indywidualizmu. Melodyjnie, pompatycznie i symfonicznie jest ale brak wyrazistości. Zespół ma dość dobre przyjęcie i w sumie nie dziwię się, jednak ja się trochę rozczarowałem, bo liczyłem, że kapela - o niewątpliwym potencjale - rozwinie się z naiwnego acz sympatycznego przedszkola melodic metalu co najmniej do szkoły podstawowej. Szkoda.
_________________
podpis musi być zajebisty!